0

Melisa – słodycz łagodności

Któż z nas nie słyszał o uspokajających właściwościach naparu z melisy? Bylina ta rośnie zarówno na obszarach Europy, Azji, jak i w Afryce Północnej. W Polsce można spotkać zarówno uprawy, jak i dziko rosnące skupiska melisy. Co ciekawe – w ziołolecznictwie bardziej doceniana jest właśnie zdziczała odmiana. Surowiec zielarski stanowi liść melisy.

Susz i olejek z melisy.

Wykorzystuje się go zarówno w formie suszu (do produkcji różnego rodzaju naparów, odwarów czy wyciągów), jak i olejków. Melisa ma zastosowanie nie tylko w ziołolecznictwie, ale także w sztuce kulinarnej. Do potraw można dodawać jej świeże listki, produkować na ich bazie różnego rodzaju nalewki czy likiery. Warto również zauważyć, iż melisa stanowi roślinę miododajną, w której pszczoły szczególnie znajdują upodobanie(stąd – w Polsce bylina ta nosi ludowe nazwy jak rojownik czy pszczelnik).

Zastosowanie melisy.

Zastosowanie melisy jest naprawdę szerokie, poza znanym powszechnie działaniem uspokajającym naparów możemy wyróżnić również takie jej cechy jak: uśmierzanie bólów głowy, dolegliwości menstruacyjnych; pomoc w wywoływaniu menstruacji; korzystny wpływ na układ trawienny (usprawnianie metabolizmu, przeciwdziałanie wzdęciom, gazom, rozstrojowi żołądka, zmniejszanie napięcia jelita grubego, mięśni gładkich jelit); działanie przeciwbakteryjne. W postaci naparu melisa może być także pomocna w zespole przewlekłego zmęczenia. Warto jednak wiedzieć, że także kompresy mają działanie prozdrowotne – dzięki nim można zlikwidować bolesne obrzęki, natomiast maść z
wyciągiem z melisy często jest zalecana w przypadku ran oraz ukąszeń owadów. Inhalacje z użyciem tej rośliny mają zastosowanie w terapii alergii, kaszlu. Oprócz tego melisa może być składnikiem preparatów kosmetycznych – znane jest jej działanie tonizujące cerę, jak i przeciwdziałające łupieżowi oraz wypadaniu włosów.

Kategoria: Wszystko o fitomedycynie Tagi: , ,
© 2018 Fitomedycyna. All rights reserved.